Hoe holistische massage in mijn leven kwam

Een aantal jaar geleden raakte ik in een burn-out. Ik was overprikkeld, kon moeilijk ontspanning vinden, had weinig energie en had constant het gevoel dat iets fout zou gaan. Hoe ik op dat punt beland was, is een verhaal voor een ander moment. Maar het leidde wel tot een breekpunt. Een breekpunt dat ervoor zorgde dat ik aan het masseren raakte.

In al dat vastlopen en worstelen voelde ik telkens, het moet anders! Maar hoe 'anders' er dan uit zag, bleef abstract. Tot ik ontdekte dat er iets in beweging kwam als ik mijn nieuwsgierigheid en speelsheid volgde. Best een oefening, want ik kende op dat moment alleen nieuwsgierigheid die gedreven werd door het verlangen om het 'goed te doen' of te presteren.

De nieuwsgierigheid die mij hielp is het soort nieuwsgierigheid dat ik kende van toen ik kind was. Een speelse verwondering en zin om iets te ervaren. Ik leerde het herkennen door de blije kriebel (vaak in m'n buik) en het gevoel in mijn handen van 'aan de slag' willen. Telkens als ik dat soort nieuwsgierigheid volgde, ontstond er iets moois. Het bracht heel subtiel iets in beweging in een periode waar het vooral voelde alsof ik vastliep.

Ik verlegde mijn focus en stelde tijdens een moment met mijn coach een lijst op met dingen die ik de komende 3 maanden wilde doen, gedreven door pure, kindse nieuwsgierigheid. En ja, op dat lijstje verscheen het woord 'massage'. Voor ik het wist had ik me ingeschreven voor een introductiecursus. Dat weekend riep iets in mij 'dit hoort bij mij!' en zo geschiedde, ik liet me verder opleiden bij de Holos Academie.

Naast dat de nieuwsgierigheid uiting kreeg, beantwoordde het masseren ook mijn behoefte om met mijn handen te werken, minder vanuit mijn hoofd en meer aanwezig in mijn hele lijf. Er was ruimte voor mijn sensitiviteit en intuïtie, sterker nog ze werden krachten in plaats van eigenschappen die alleen af en toe welkom waren.

"Speelse nieuwsgierigheid is mijn bondgenoot"

Ook al ligt de burn-out inmiddels achter me, ik loop nog regelmatig vast. Alles goed willen doen is een hardnekkig patroon dat vaak voor verkramping zorgt, in lichaam en in geest, ook bij het maken van keuzes. Tegenwoordig probeer ik mild te zijn naar dit patroon en het te zien als een herinnering dat het anders mag. Speelse nieuwsgierigheid is dan mijn bondgenoot. Zodat ik voorzichtig weer durf te voelen dat ik plezier mag hebben en het leven vorm mag geven zoals kleine Sandrine dat graag had gewild.